NEFES İÇİN NEFES

Madem ölüm bir defa gelecek o da Allah için olsun. Bu hafta 18 Mart için yani ölümlerin en şereflisi olan şehitlik konusunu işlemek istiyorum.

Herkes aynı anda ansa bile her gün şerefli al bayrağımızın dalgalanmasına zeval gelmemesi için kendilerini hiçe sayan aziz insanlarımızı işlemek, onların anısını duyurmak benim için bir şeref. Her coğrafyadan her dinden her yaştan insanın bir olduğu bir mertebedir şehitlik. Ve her şehidin acısını ayrı ayrı tutar insanımız kimin evladı olduğuna bakmadan.

Elbet ki ateş en çok düştüğü yeri yakar, helva ölenin kendi canından olduğu zaman acı gelir ev sahibine. Kimi ahretteki mertebesini düşünür öyle bastırır yangınını kimi başka şekilde. Ölüm giden için değil kalan için mi zordur sorusuna vatan için bilerek ölüme gidenlerin borcunu ödeyemeyeceğimizi bilmek diyorum.

Bittabi bu şerefli beden teslimiyetini ölüm olarak saymak yanlışlığa sebebiyet vereceğinden Bakara suresi 154. ve Âli İmrân suresi 169. ayetlerinin dediğini belirterek açıklığa kavuşturayım. “Allah yolunda öldürülenleri sakın ölüler sanma.

Bilakis onlar diridirler, Rableri katında Allah'ın, lütfunden kendilerine verdiği nimetlerin sevincini yaşayarak rızıklandırılmaktadırlar.” Tarihimizde kendi cenaze namazını kılan insanlardan tutun şehit olacağını bildiği için abdest almaya çalışan binlerce insan oldu. Evinde hastası olan, doğmuş veya doğacak bebeği olan, yuva kuracak olan veya kurulu yuvası olan, hayalleri olan binlerce insan.

Bu mert insanları yetiştiren elleri öpülesi insanların yüreklerindeki yangına bizler de sizin yanınızdayız önce sizin sonra hepimizin evladı dediğimiz gündür 18 Mart. Sözlerimi Nihal Atsız’ın “İnsan büyür beşikte yatmak için ve kahramanlar can verir yurdu yaşatmak.” için dizeleri ile sonlandırmak istiyorum.

Şehitlik mertebesine Rabbim yüreği yeten herkesi nail eylesin. Bir gün veya bir hafta değil her nefesinizde başka annenin evladı sizin nefesiniz için kendi nefesini hiçe sayıyor unutmayın ve bu bilinçle yetişin, yetiştirin.