ÖNCE AKSİYON, SONRA VİZYON
İçimde kalmasın. İçimizde kalmasın diye neler yapıyoruz veya yapmıyoruz sürekli düşünüyorum. Şahsen içimde kalmasın diye 5 ayrı kolda farklı işlerle uğraşıyorum. İleride geçmişe döndüğümde keşke yapsaydım dememek için.
Peki keşke içimde kalsaydı olursa diye korkuyorum da? Çevrem yakınım dediklerimden ne olacak sanki, olmayıversin söylemleri özellikle hemcinslerimden kızbaşına tabirleri midemi stresten kassa da yoluma devam etmemin gurunu taşımak garip bir duygu.
Çünkü bu söylemleri diyen insanlar laf arasındaki planlarımı uygulamaya çalışan insanlar aynı zamanda. Ben yaratıcı bu evrende herkesin nasibini kişiye göre yaratmıştır diyerek sadece geçiyorum. Bu dünya benim olmadığı kadar onlarında değil çünkü. Geçenlerde karşıma bir video çıktı.
Çıkan videoda ilkokula giden bir kadına annesi karnenin hepsi 5 olursa bisiklet alırız demiş ve gerçekten 5 getirmiş kadın da ancak ortada bisiklet yok. Kadının annesine neden yok diyeceğini (o dönem şartlarında yetişen çoçuklara bakınca pek sanmıyorum), sanmıyorum ki dese bile tutulmamış veya tutulamamış bir söz var ortada.
Neyse kadın büyümüş evlenmiş hatta torunları olmuş. Kadın bana umut verilip de yerine getirilmeyen o bisiklet içimde kaldı ancak ben torunlarıma aldım diyor. Ne kadar ilginç. Yaşamın da eminim ki daha bir sürü sarsıcı olay yaşamış ancak içinde hala ilkokula giden ve bisiklet umudu verilip tutulmamış söz kalmış.
Bir şeylerin içinizde kaldığını söylemenin vakti başlangıcın sonuna doğru gelince mi olmalı? Herkesin yarası kendine mi demeliyiz ki bunu dersek bile başkasında yarayı açan biz olmaz mıyız? Değerli okuyucum sana içinizde kalmasın yapın artık o kesin gerçekleşir teminatı vermem veremem de.
Ancak bir direkt olarak olmaz ya zaten diyip denememek var bir de içinde parlayan ışık için denemek var. Serdar Ali Çeliklerin sözü ile girdik yine kendisinin benim hayatımda mihenkleşmiş sözü ile bitirmek istiyorum.
ÖNCE NİYET EDECEKSİNİZ SONRA DA AKSİYONA GEÇECEKSİNİZ .
ÖNCE YOLA ÇIKMAK GEREKİR.
AKSİYONSUZ VİZYON HALİSİLASYONDUR.


