Yıldızlara bakan ilk kişi son kişi olmamalı
Hepimizin hayatında yaşından küçük veya büyükmüş gibi davranan veya davranmak mecburiyetinde olan insanlar girmiştir, girmedi diyorsanız yüksek ihtimalle o kişi sizsiniz.
Yaşamımıza ilk başladığımız andan itibaren gözlemleriz.
Başta aile yerine koyduğumuz kişileri sonrasına hayatımıza dâhil olacak olan her hareketi. En basitinden bir tabak düşünün, yere düşüp kırılınca vereceğimiz tepki bile daha öncesinde gözlemlediğimiz ebeveynin tepkisinin bir kopyasıdır.
Bizi yetiştiren bireylere nasıl davranılıyorsa ve o bu davranışlara nasıl tepki gösteriyorsa bakar ve kendimizde kopyalayarak öğrenmeye çalışırız. Birinin davranışına karşın sizin 70 yaşında bir birey olarak verdiğiniz tepki aslında 7 yaşındaki minik bireyken ebeveyninizi kopyalamanızın başka bir varyasyonu.
Üstüne konularak bazen de altından yontarak inşa edilen bir sanat eseri gibi. İnsanların içinde kendini gerçekleştiren de sorgulamayı bilmeyen özel birey için de bu kapsamın dâhilinde. Elbette farklı seviyelerde gösterseler de özü aynı.
When life gives you tangerines dizisinde bir sahne var ‘kıymetli çocuğuma kıymetin ne olduğunu öğretmeliydim. Çocuğumun benim yansımam olduğunu fark ettiğim an içim sızladı’ diyor annesi.
Kendisi başkaları için kendi bünyesinden ve yemek tabağından devamlı feragat etmiş, kızının da aynısı yaptığını kız evlenip uygulayınca görüyor. Bu hep böyle mi peki, yaş aldıkça çocuklaşıp duygusallaşıyorlar mı gerçekten? Bence duygu boşalmamasının etkileri de yaşanıyor ülkemizin genelinde.
Küçüklüğünde kimlerin annesine, babasına bu olay sana nasıl hissettirdi diye soruldu? Kendine sorulmamış hislerini kendi çocuklarına sormak akıllarına bile gelmemiş olabilir ama her şeyi cümlelere vurmak gerekmez bazen.
Bir mimik, göz kırpış herhangi bilinçli veya bilinçsiz bir eylem karşımızdakinin ruh halini değiştirebiliyor. Kendilerine sunulmamış hayatı gören günümüz anneleri bu durumun bir nebzede olsa bilincinde ve çocuklarını bu bilinçle yetiştirme gayretini gösteriyor.
Bu söylemlerimi Robin Sharma’nın “Geç öğrendiğiniz her şeyi, çocuklarınıza erken öğretin.” Sözleri ile özümsetmek istiyorum. Gece gökyüzüne ilk kafasını kaldıran kişi sizsiniz gibi düşünün.
Yıldızlar hep yukarıdaydı kafasını yukarı kaldırıp bakmak da herkesin elindeydi, ama ilk siz başardınız. Şimdi o yıldızlara sevdiklerinizle bakma zamanı geldi.


